Open Access

Afgelopen maandag 23 november heb ik het Open Access-symposium van de Universiteitsbibliotheek bijgewoond. Ik vond de lezingen van de verschillende sprekers erg interessant. Ook het panelgesprek tussen onderzoekers van diverse EUR-faculteiten was boeiend. Een onderzoeker van FHKW kijkt bijvoorbeeld heel anders tegen open access aan dan een onderzoeker van Erasmus MC.

Wat zijn nu de voor- en nadelen van open access? De belangrijkste voordelen die ik heb opgemerkt uit de woorden van de sprekers zijn: documenten krijgen een persistente link en worden bewaard in een depot van de KB, het aantal citaties neemt toe en open access bevordert de verspreiding van onderzoek en kennis aan ontwikkelingslanden. De kanttekeningen die bij open access werden genoemd:  er zijn nog maar weinig toptijdschriften die hun artikelen in open access aanbieden en universiteiten willen het liefst dat hun onderzoekers publiceren in toptijdschriften met een hoge impactfactor. In repositories zijn (nog) vooral veel ‘groene’, maar weinig ‘rijpe’ publicaties te vinden. De panelleden twijfelen aan de impactfactor als meetinstrument van tijdschriften. Het gaat eigenlijk om de kwaliteit van artikelen en niet om de kwaliteit van een tijdschrift.  Alternatieven als H-index en G-index passeren de revue.

Na afloop heb ik achter mijn pc nog eens de begrippen Gouden en groene route (weg van een artikel naar open access),  OpenDOAR (repositories internationaal), Driver (europese repositories) en Anne Wil Harzing’s  (University of Melbourne)  ‘Publish or Perish’  ingetikt en bekeken. Op harzing.com is een instrument te vinden waarmee onderzoekers de impact van hun onderzoek kunnen meten, dat in andere tijdschriften is gepubliceerd,  dan die in ISI zijn geindexeerd. Ik ben zeer benieuwd naar de ontwikkelingen op het gebied van open access en blijf deze op de voet volgen!