De mythe van de catalogus
In het artikel De mythe van de catalogus stelt Eric Sieverts (werkzaam bij o.a. de UB Utrecht) een gewetensvraag: Wat heeft een gebruiker aan een catalogus? Ik vind dit een interessant artikel, omdat ook ik de catalogus zie als de poort tot praktisch alles wat de UB te bieden heeft. Zowel elektronisch als op papier. Maar Sieverts laat de catalogus zien door de ogen van de gebruiker en dat zorgt voor herkenbare situaties.
Hij beschrijft in het kort drie manieren van zoeken in de catalogus; zoeken naar een bepaalde titel, zomaar een boek zoeken en zoeken op onderwerp. Hierbij schetst hij de problemen die kunnen optreden. Erg herkenbaar! Maar hij geeft ook tips hoe we als UB de catalogus zouden kunnen verbeteren. Denk aan meer metadata aan records toevoegen en deze doorzoekbaar maken, zoals de samenvatting, omslag en inhoudsopgave van boeken.
Zie ook het zojuist (1/7) verschenen artikel: De mythe van Google van Eric Sieverts.
Met name situatie 3 het zoeken op een specifiek onderwerp in een boek is bij ons lastig. Ik zeg altijd dat we geen documentatiecentrum zijn …. maar een zoeker heeft geen boodschap aan die mededeling, die wil enkel zijn boeken en/of artikelen. Het probleem is ook het giga aanbod in online bronnen of zoals een klant het eens treffend verwoordde “mevrouw ik ben gewoon bovenaan in de (databanken)lijst begonnen maar ik heb nu nog steeds niets en ik zoek al een paar uur, weet u welke databank ik moet kiezen”. Als je dan vraagt naar het onderwerp kun je vaak wel enkele namen geven. De verschillen in de databanken qua zoeken, presentatie enz. helpen ook niet echt! Misschien moeten we een knop omdraaien en meer als een klant gaan denken?